Rodzice wybrali już dla nas najlepszego kandydata na męża/żonę, co prawda jeszcze jego/jej nie widzieliśmy, ale nie ma to większego znaczenia – bo rodzina zna nas najlepiej i źle by nie zdecydowała…
Poznamy się zresztą już niedługo i wspólnie będziemy planować nasz ślub….
Tradycje orientalnych kultur niezmienne zadziwiają nas swoją oryginalnością, nietypową konwencją oraz zestawem rytuałów, których wypełnienie jest warunkiem koniecznym osiągnięcia szczęścia przez Młodą Parę. W Indiach, hinduskie małżeństwo jest instytucją, która oznacza zjednoczenie nie tylko dwóch osób, ale co ważniejsze, dwóch rodzin. W organizację wesela zaangażowani są nie tylko młodzi, ale także cała otaczająca ich społeczność, przyjaciele i krewni.
Pierwszym, najważniejszym krokiem planowania wesela jest dobór "odpowiedniej" żony czy męża. A nie jest to sprawa łatwa. Często w najbliższym otoczeniu rodziny nie można znaleźć właściwego kandydata, dlatego też pomocne są różnego typu portale internetowe oraz ogłoszeniowe strony gazet. Codziennością są anonse nadawane przez rodziców szukających partnerów dla swoich dzieci. Ważny jest status społeczny, wykształcenie, zainteresowania i wygląd zewnętrzny (w przypadku kobiet – przede wszystkim karnacja).
Kiedy uda się wyszukać właściwą osobę, za pośrednictwem kapłana dobiera się najbardziej odpowiednią datę zaręczyn, zwanych jako „misri”, czyli „ceremonia pierścionka”. Podczas zaręczyn młodzi wymieniają się pierścionkami, słodyczami oraz girlandami. Należy pamiętać, że dla znakomitej większości młodych ludzi, dzień zaręczyn jest dniem ich poznania się. Po zaręczynach, jak również po szczegółowych konsultacjach z wróżbitami i kapłanami wyznaczana jest data ślubu.
Zanim jednak dojdzie do ślubu, organizowane są często tzw. “sangeet party”, czyli przyjęcia, podczas których przyjaciele i krewni ze strony Pana Młodego i Panny Młodej świętują zbliżające się zaślubiny (razem lub osobno). W dawnych czasach, „sangreet party” trwało nawet 10 dni - obecnie skrócono obrządek do 1 dnia. Przyjęcie jest znakomitą okazją do poznania się obu rodzin, które od ślubu młodych będą już złączone na wieki.
Bezpośrednio przed zaślubinami obowiązkowe jest tzw. „mehndi party” – czyli przyjęcie, podczas którego dekorowane są dłonie i stopy przyszłej Panny Młodej skomplikowanymi wzorami z henny. Czerwony kolor henny jest symbolem i esencją miłości w małżeństwie, dlatego jego nałożenie na dłonie kobiety ma wzmocnić więź pomiędzy przyszłymi małżonkami i przynieść szczęście w dalszym wspólnym życiu. Radość, jaka towarzyszy przyjęciu „mehndi” nie ma granic, podczas przyjęcia spotykają się wyłącznie kobiety i przy akompaniamencie muzyki, tańczą i śpiewają tradycyjne pieśni weselne. Chętni goście mogą również nanieść na swoje dłonie kolorowe wzory.
Rano w dniu zaślubin odbywa się ceremonia oczyszczająca, podczas której młodzi posypywani są żółtym proszkiem kurkumy. Jak nakazują hinduskie zwyczaje ślubne, wesela odbywają się zazwyczaj w „mandat”, czyli w weselnych namiotach przepięknie przyozdobionych kwiatami. Ceremonia zaślubin trwa kilka godzin i bierze w niej udział bardzo wielu gości: krewnych, znajomych i sąsiadów.
Kluczowym momentem podczas zaślubin jest rytuał „saptapadi” – czyli „siedem kroków”. Młoda Para okrąża poświecony ogień będący symbolem bóstwa siedem razy, wypowiadając przy każdym okrążeniu określone przysięgi: miłości, wierności, szacunku, owocnej jedności, pokoju oraz dobrobytu na świecie. Przyrzeczenia wypowiedziane w obliczu świętego ognia są niezrywalne, umacniają więź pomiędzy przyszłymi małżonkami. Po ceremonii kapłani recytują mantry i pouczają jak ważne znaczenie ma małżeństwo. Następnie Pan Młody czyni znak na czole wybranki czerwonym pigmentem i nakłada na jej szyję „mangalsutra”, czyli naszyjnik (odpowiednik obrączki), który będzie nosiła aż do jego śmierci. Oba symbole mają duże znaczenie religijne i są wyróżnikami kobiet zamężnych.
To chyba najważniejsze rytuały i zwyczaje ślubne związane z hinduskimi małżeństwami. Cóż dzieje się dalej? Goście bawią się do białego rana a para żyje długo i szczęśliwie… Zapytacie czy każdy ślub w Indiach tak wygląda? Oczywiście zdarzają się przypadki ślubów niearanżowanych, takich z „miłości”, odbiegających od hinduskiej konwencji. Jednak opisane zwyczaje ślubne obowiązują od stuleci i niewielu osobom śpieszy się, żeby je zmienić…
Anna Zakrzewska
Konsultantka Weselna „ŚLUBNE ANIOŁY” www.slubneanioly.pl
|
|
26/08/2009
Historia ślubów ... czyli jak poprzez wieki wiązano się węzłem małżeńskim |
|
|
26/08/2009
Japoński ślub |
|
|
27/08/2009
Ślubny bon ton - czyli jak zgodnie z dobrym obyczajem zachowywać się na ślubie |
Brak komentarzy, Twój może być pierwszy!